Braterstwo - Brotherhood

INFORMACJA O OJCU MARIANIE ŻELAZKU SVD

   

1. Urodzony 30 stycznia 1918 roku we wsi Palędzie pod Poznaniem. W 1926 roku rodzina przenosi się do Poznania, gdzie Marian uczęszcza do gimnazjum Marii Magdaleny. Jako ministrant styka się ze starym misjonarzem z Argentyny, bratem Janem Bayerlein-Mariańskim. Postanowia zostać uczniem gimnazjum misyjnego. Zostaje przyjęty do gimnazjum w Górnej Grupie a po ukończeniu siódmej klasy w 1937 roku rozpoczyna nowicjat w Zgromadzeniu Werbistów. 4 września 1939 składa pierwsze śluby zakonne.


2. W styczniu 1940 roku wraz z wieloma księżmi internowany przez Gestapo i 22 maja wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Do wyzwolenia obozu 29. 04. 1944 cały okres II wojny światowej spędza jako więzień obozów koncentracyjnych Dachau
   i Gusen.


3. Od listopada 1944 do 1948 studiuje teologię w Instytucie Anselmianum na Monte Aventino w Rzymie. 18 września 1949 roku otrzymuje w Rzymie święcenia kapłańskie. W tym samym roku odwiedza na krótko Polskę i ostatni raz spotyka się z matką. Po powrocie do Rzymu składa podanie o przydział do pracy w Indiach.


4. 1 marca 1950 wypływa do Indii z Genui holenderskim frachtowcem " Laurenskerk ".
   21 marca przybywa do Bombaju, 1 kwietnia dociera do stacji misyjnej w miejscowości Kesramal. Uczy się miejscowego narzecza sadri oraz urzędowego języka oriya . Po kilku miesiącach rozpoczyna pracę wśród Adibasów w Sambalpur w pólnocnej części stanu Orissa. W latach 1951-1963 jest dyrektorem gimnazjum. W latach 1963-1975 jako sekretarz Komitetu Szkół Katolickich jest opiekunem 175 szkół podstawowych na obszarze podlegającym misji werbistów w Sambalpur. W 1968 zostaje proboszczem Bondamunda. Wśród jego wychowanków są dziesiątki miejscowych księży w tym dwóch biskupów.


5. W 1975 obejmuje placówkę w Puri, jednym z najświętszych miast hinduistycznych, gdzie pracuje do dziś. Organizuje życie w kolonii ponad sześciuset trędowatych zapewniając im mieszkanie, leczenie i pracę. Dla dzieci z rodzin trędowatych zakłada podstawową szkołę integracyjną " Beatrix ". Szkoła ta uczy dzieci dotknięte trądem współżycia z dziećmi zdrowymi. Staje się pierwsza rzecz niezwykła: rodzice dzieci zdrowych posyłają je do szkoły razem z dziećmi z rodzin dotkniętych trądem. O. Marian wprowadza trędowatych w życie miejscowej społeczności. Pęka jeden niewidoczny mur. Do współpracy w tych działaniach O. Marian włącza rodziny i organizacje z wielu krajów. Przy znacznym udziale pomocy z Polski buduje nowy kościół konsekrowany 11 grudnia 1985. W 1989 kościół zostaje wyposażony w ceramikę J. Karczewskiej-Koniecznej. Buduje i wyposaża, a przede wszystkim tchnie ducha w centrum dialogu zwane " Ośrodkiem Poszukiwania Prawdy ". Zaprzyjaźnia się z jedną z najważniejszych osobistości hinduizmu, głównym kapłanem świątyni Jagannatha w Puri, Bitarchhą Madhusudhanem Mahapatrą. Po 25 latach obecności o. Mariana w jednym z najważniejszych centrów hinduizmu staje się druga rzecz niezwykła : jeden z najwyższych kapłanów hinduizmu przekracza progi misji katolickiej. Pęka drugi niewidoczny mur. Z " nieczystego " w oczach hinduistów o. Marian staje się " świętym " - otrzymuje tytuł bramina. Od kilku lat o. Marian mieszka w aszramie przy kolonii trędowatych. Rozpoczyna prace przy budowie centrum duchowości dla pielgrzymów.


6. Osiągnięcia tego skromnego człowieka są dostrzegane przez innych:


7. W 1997 w Bhubaneswar (Orissa, Indie) otrzymuje medal "Isaac Santra Award '97 ";
   w 1998 roku otrzymuje medal " Tym, którzy czynią dobro . " od Fundacji Redemptoris Missio z Poznania. W tym samym roku otrzymuje medal Senatu RP. W roku 2000 - medal im Karola Marcinkowskiego od Rektora Akademii Medycznej w Poznaniu oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski przywieziony do Puri przez ambasadora K. Mroziewicza w imieniu Prezydenta A. Kwaśniewskiego.


8. Filmy o o. Marianie: " Tak niewiele potrzeba do radości " o. F. Poćwiardowski SVD, SVD-Video Film Laskowice 1977; " Misjonarz z Puri " - R. Piasek, Poznań; A. Pietraszek realizuje o o. Marianie 3 filmy "Misjonarz" 1982, " Ambasador Trędowatych " 1998 i najpiękniejszy z nich - " Głód miłości " 1998. BBC w dokumencie " The New Face of Leprosy " podsumowującym sytuację trędowatych na świecie, daje specjalne miejsce ośrodkowi w Puri.


9. Krakowski pisarz J. Krasicki pisze w końcu lat osiemdziesiątych roku o o. Marianie książkę: "W świętym mieście Puri" , a w roku 2000 razem z A. Sujką " Drogami miłosierdzia ".


10. Wystawa fotograficzna o. Marianie w 1999 roku wystawiona po raz pierwszy w Domu Polnii "Wspólnoty Polskiej", zostaje następnie pokazana w wielu miastach Polski a w 2000 roku w Niemczech.


11. W listopadzie 2001 roku spośród części przyjaciół o. Mariana zawiązuje się Komitet inicjujący jego nominację do Pokojowej Nagrody Nobla 2002. 31 stycznia 2000 roku w trakcie koncertu " Dotknij i zrozum " przeprowadzonego na rzecz trędowatych w Sali Kongresowej PKiN w Warszawie nominacja ta zostaje upubliczniona. Zostaje ona następnie wsparta przez tysiące podpisów prominentnych osób z Polski, Indii i innych krajów. Tylko na ręce Komitetu Inicjującego wpłynęło ponad 1000 ważących podpisów.


12. Po tej nominacji w prasie krajowej i zagranicznej ukazują się dziesiątki artykułów prasowych, nakręcane są o nim nowe filmy, w tym kolejny film TVP2 realizuje A. Mroziewicz., w internecie powstają o nim nowe strony.
13. 30 kwietnia 2006 r., w niedzielę w Puri, około godziny 14.00 po uroczystej sumie i wspólnotowym obiedzie o. Marian Żelazek oddał swe bogate życie Bogu, podczas przejścia z sali przyjęć do parkingu.
    Pod wieczór ciało śp. o. Mariana zostało wystawione w kościele pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP w Puri, by chorzy i przyjaciele mogli go pożegnać. Następnie przywieziono jego trumnę do siedziby Wschodniej Prowincji SVD w Jharsuguda, gdzie znajduje się cmentarz misjonarzy-werbistów.
    2 maja odbył się pogrzeb Ojca Mariana w Jharsuguda. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył wychowanek o. Mariana, Arcybiskup Raphael Cheenath SVD z Cuttack-Bhubaneswar.

JW